En büyük yaramızdır eğitimin verilememesi daha doğrusu sağlam sistemler üzerine oturtulup insanlara aktarılamaması.
Neden gereğince eğilemedi aydınlarımız bu konuya veya çaba sarf edenler var da bunu dinlemeyen devletimiz mi var çözemiyorum bir türlü.
Bir gazete açtığımda ve tv ye az da olsa göz gezdirdiğimde gördüğüm duyduğum manzaralar farklı şehirler ve farklı kişilerce aynı rezaletlerin aynı suçların işlenmesi olarak karşıma çıktığıdır.Ya namuslu bir kızımıza tecavüz etmiş insalıktan nasipsiz kişiler ya paraya kul olanların adam öldürmeleri işin en acı yanı da iki öz kardeşin birbirini kirletme sahneleri biraz olsun gülmek isteyen gözlerime buğulanma ve hassas

vatanıma sevdalı yüreğime evlat acısı gibi sancılar yüklüyor.
Bazen dünyadan soyutlanmak

herşeyden habersiz sadece keni içimde yaşamak

kendi kendimi keşfetmek istesemde beni tutan en büyük değer eğitimdir.Kaçmakla

göçmekle kimse düzelmez.Sen-ben biz-siz mücadele vermezsek hiçbirşey değişmez iyiden yana.Artık atalarımızın gayretkar ruhu ve mutedil duruşu ile bu vatan için

çocoklarımız için daha güzel yarınlar için çalışalım.Sokaktaki insan gibi olmayalım ama onların ıslahı için de önce kendimizi sonra çevremizi eğitim yağmurları ile buluşturalım.