Bir Öykü... - Forum MaviYesiLEge.Com | MavisiyLe YeşiLiyLe Egenin incisi izmirin gözdesi...

**abizeR** · 02-05-2009, 18:06

Kaba saba soluk yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift Boston treninden inip
utangaç bir tavırla rektör'ün bürosundan içeri girer girmez sekreter masasından
fırlayarak önlerini kesti... Öyle ya bunlar gibi ne idüğü belirsiz taşralıların
Harvard gibi üniversitede ne işleri olabilirdi?

Adam yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı..
Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu..
Yaşlı kadın çekingen bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı...
Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan
masasına döndü.. Saatler geçti yaşlı çift pes etmedi.. Sonunda sekreter
dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz yoksa
gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu..

Genç rektör isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterin anlattığı tablo içini
bulandırmıştı. Zaten taşralılardan kaba saba köylülerden nefret ederdi.
Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek olacak şey miydi bu?
Suratı asılmış sinirleri gerilmişti.

Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce
bir kazada kabetmişlerdi. Oğulları burada öyle mutlu olmuştu ki onun
anısına okul sınırları içinde bir yere bir anıt dikmek istiyorlardı.

Rektör bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi. "Madam"
dedi sert bir sesle "Biz Harvard'da okuyan ve sonra ölen herkes için
bir anıt dikecek olsak burası mezarlığa döner..."

"Hayır hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın.. "Anıt değil... Belki Harvard'a
bir bina yaptırabiliriz". Rektör yıpranmış giysilere nefret dolu bir nazar
fırlatarak "Bina mı?" diyerek tekrarladı "Siz bir binanın kaça mal olduğunu
biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan
fazlasına çıktı..."

Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar bunaklardan
kurtulabilirdi.. Yaşlı kadın sessizce kocasına döndü: "Üniversite
inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş? Peki biz niçin
kendi üniversitemizi kurmuyoruz o halde?"

Rektör'ün yüzü karmakarışıktı.. Yaşlı adam başıyla onayladı.
Bay ve bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu California'ya
Palo Alto'ya geldiler. Ve Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için
onun adını ebediyyen yaşatacak üniversiteyi kurdular.

Amerika'nın en önemli üniversitelerinden birini STANFORD'u.

**Ebru09** · 02-05-2009, 20:49

anlayabilen için bu öyküden çıkarılacak çok şey var aslında
çok güzeldi...teşekkürler.

02-05-2009, 18:06	#1
abizeR ÖzeL Üye Üyelik tarihi: Apr 2009 Yaş: 26 Mesajlar: 328 Ruh Halim: Tecrübe Puanı: 6 Rep Puanı: 100 Rep Derecesi :	Bir Öykü... Kaba saba soluk yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift Boston treninden inip utangaç bir tavırla rektör'ün bürosundan içeri girer girmez sekreter masasından fırlayarak önlerini kesti... Öyle ya bunlar gibi ne idüğü belirsiz taşralıların Harvard gibi üniversitede ne işleri olabilirdi? Adam yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı.. Rektörün o gün onlara ayıracak saniyesi yoktu.. Yaşlı kadın çekingen bir tavırla; "Bekleriz" diye mırıldandı... Nasıl olsa bir süre sonra sıkılıp gideceklerdi.. Sekreter sesini çıkarmadan masasına döndü.. Saatler geçti yaşlı çift pes etmedi.. Sonunda sekreter dayanamayarak yerinden kalktı. "Sadece birkaç dakika görüşseniz yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu.. Genç rektör isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Sekreterin anlattığı tablo içini bulandırmıştı. Zaten taşralılardan kaba saba köylülerden nefret ederdi. Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek olacak şey miydi bu? Suratı asılmış sinirleri gerilmişti. Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kabetmişlerdi. Oğulları burada öyle mutlu olmuştu ki onun anısına okul sınırları içinde bir yere bir anıt dikmek istiyorlardı. Rektör bu dokunaklı öyküden duygulanmak yerine öfkelendi. "Madam" dedi sert bir sesle "Biz Harvard'da okuyan ve sonra ölen herkes için bir anıt dikecek olsak burası mezarlığa döner..." "Hayır hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın.. "Anıt değil... Belki Harvard'a bir bina yaptırabiliriz". Rektör yıpranmış giysilere nefret dolu bir nazar fırlatarak "Bina mı?" diyerek tekrarladı "Siz bir binanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz? Sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan fazlasına çıktı..." Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu. Artık bu ihtiyar bunaklardan kurtulabilirdi.. Yaşlı kadın sessizce kocasına döndü: "Üniversite inşaatına başlamak için gereken para bu muymuş? Peki biz niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz o halde?" Rektör'ün yüzü karmakarışıktı.. Yaşlı adam başıyla onayladı. Bay ve bayan Leland Stanford dışarı çıktılar. Doğu California'ya Palo Alto'ya geldiler. Ve Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için onun adını ebediyyen yaşatacak üniversiteyi kurdular. Amerika'nın en önemli üniversitelerinden birini STANFORD'u. Kalan Yerini , Giden Yolunu iyi Bilir....! Nokta

02-05-2009, 20:49	#2
Ebru09 MaviyesiLege Üyelik tarihi: May 2009 Mesajlar: 245 Tecrübe Puanı: 5 Rep Puanı: 100 Rep Derecesi :	Cevap: Bir Öykü... anlayabilen için bu öyküden çıkarılacak çok şey var aslında çok güzeldi...teşekkürler.

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş Arama Yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
VİRANE ÖYKÜ	Rocker	MechuL Şiirler	0	30-04-2009 19:43
harika bir öykü	becede	Hayat Bilgisi	0	25-04-2009 15:12
VİRANE ÖYKÜ	Rocker	MechuL Şiirler	0	09-04-2009 15:05
Topal (Öykü)	NetworK	EngeLLiLer	0	09-03-2009 19:29
Fedakar Kadın (Öykü)	NetworK	EngeLLiLer	0	09-03-2009 19:27