Yakında ümraniye madenler mahallesinde, 75. yıl cumhuriyet lisesi karşısında hizmete girecektir hayırlısı olsun…

Sibirya’nın donmuş topraklarından çıkarılan ve 30 bin yıldan daha eski olduğu tahmin edilen tohumlar, herkesi şaşırtarak çiçek açtı.

30 bin yıl süren uykusundan uyandırılarak yaşama döndürülen bitki, dünya üzerindeki en eski, çok hücreli yaşayan organizma ünvanını da kazandı.

Bilimadamları, bitkinin tohumlarının aşırı soğuklar tarafından korunarak ona “donmuş bir gen havuzu” sağladığını söylüyorlar.

Bu inanılmaz keşif, mamutlar gibi dünya üzerinden uzun yıllar önce silinmiş canlıların donmuş nehir yatakları gibi bölgelerde kalıntıları bulunabilirse, tekrar yaşama döndürülebileceği anlamına geliyor.

Aynı zamanda, Mars gibi dünya dışı buzul gezegenlerde de bir zamanlar varolmuş yaşamın izleri sürülüp, buralardaki canlılar da yeniden yaşam bulabilir.

Bitkinin tohumlarının Buz Çağı’nda sincaplar tarafından toprağa gömüldüğü ve bu şekilde günümüze kadar ulaşabildiği tahmin ediliyor.

“Sana mucizeler vaadedemem ama, mucize aratmayacak kadar çok sevebilirim seni”

Bir sevda masalı bu… Yazmaya henüz başlamadım… İnsan yaşarken yazamıyor bazı şeyleri, aynı kelimelerin arasında gidip geliyor…. Ne zaman yazmaya kalksam hep aynı cümleler… Onun için, yazmaya başlamadım daha…Ama bu bir masal… Bu bir sevda…

Ben seni sevdiğimde, aklım hür bir çocuktu… Ne istersem yapabileceğimi, ol dersem olabileceğini, dünyanın ekseninde ömrümü geçireceğimi sanıyordum… Ben seni sevdiğimde en çok kendimi seviyordum…Şimdiyse, seni…

Sana dair ilk cümlem -korkuyorum senden- di… O anki gülüşün hala aklımda… Anlayamayan, hoşuna gitmiş, kafası karışmış bir gülüş… -masalları sever misin?- demiştin bana, sonra da küçük kızının masal kitabından bir masal okumaya başlamıştın… Ben de bu sevda masalını yaşamaya… Masalları severdim, evet… Ama bunu sana söyleyemedim. Korkuyordum senden… Şimdiyse, seni kaybetmekten…

(daha fazla…)

Olur ya hani..

Ansızın, sebepsiz yere, bi çağrışım dürter, birden suratın düşer, sırtın üşür, gemiler yanar, yangını çıkaran da körükleyen de belli değildir, ‘tarifsiz kederler’e gark olursun, kendini seçemezsin, bırakıp gidemezsin de, dudağının yarısı gülümser, kalan yarısı bükülmüştür, bişey düğümlenmiştir bilincinde şuursuzca, çözülecek gibidir de hani, çözülmeyecek gibi de durur biraz düşününce, yavaş yavaş boynun da bükülür, cüssen de ağırlaşır, tüy düşse kafana dengen bozulacak gibidir, ciddiye alırsın……

Üşenirsin ya hani..

Sallarsın, aldırmazsın, kaale de almazsın, doluya koyamazsın, boşa kıyamazsın, öteki kendine kaçarsın, yok sayarsın, canın çekmez, tırsarsın, geyiğe sırnaşırsın, televizyona sığınırsın, yatağa yığılırsın, şarkılardan korkarsın, yağmura bakamazsın, aynalara nanik yaparsın, affedersin, sabredersin, kendini sokağa atarsın, tevekkül edersin, tanıyamazsın, inanamazsın, başından savarsın, yalan söylersin, kıvırırsın, maske takarsın, ‘yok canım o kadar da değil’ dersin, kandırırsın kendini, ikna olursun….. .

Durursun ya birden hani..

(daha fazla…)